5+1 redenen waarom vrouwen rond de overgang glijmiddel en hormonen links laten liggen En reden 6 was degene die mij uiteindelijk over de streep trok.

Omdat ik ontdekte dat ik verre van de enige was

De eerste verandering zat niet in mijn lijf, maar in mijn hoofd. Ik was ervan overtuigd dat er iets mis was met míj. Alsof ik de enige vrouw was die dit meemaakte en er blijkbaar slechter mee omging dan de rest.

Toen ik er eindelijk over durfde te lezen, viel mijn mond open. Naar schatting drie op de vier vrouwen ervaart rond de overgang klachten bij intimiteit, van droogheid tot een verminderd gevoel. Drie op de vier. Alleen praat bijna niemand erover, en dus voelt iedereen zich de uitzondering.

• Het is geen persoonlijk falen, maar iets wat bij een enorme groep vrouwen speelt.
• De stilte eromheen maakt het erger, niet het probleem zelf.
• Alleen al het woord ervoor hebben, gaf lucht.

Voor het eerst in maanden voelde ik me minder alleen. En dat maakte ruimte om verder te kijken.

Omdat het geen "ouder worden" bleek, maar iets met een oorzaak

Ik dacht altijd dat "de overgang" een soort verzamelbak was waar je niets aan kunt doen. Maar er zit een concrete verklaring achter, en die veranderde hoe ik ernaar keek.

Als de oestrogeenspiegel daalt, gebeurt er in het intieme weefsel iets heel logisch:

Niet omdat je "op" bent, maar omdat een fysiek proces verandert. En met een fysieke oorzaak kun je tenminste iets.

Toen dit kwartje viel, stopte ik met mezelf de schuld geven en begon ik gericht te zoeken.

Omdat glijmiddel het gevoel maskeerde en hormonen me afschrikten

Glijmiddel was mijn eerste stap, zoals bij zoveel vrouwen. Het hielp op het moment zelf, maar het loste niets op. Zodra het uitgewerkt was, was ik terug bij af. Het maskeerde het gevoel, meer niet.

De volgende suggestie was hormoontherapie. En daar haakte ik af. Niet omdat het voor niemand geschikt zou zijn, maar omdat het voor mij als een grote, medische stap voelde die ik nog niet wilde zetten. Ik wilde geen behandeling. Ik wilde iets dat aanvoelde als zelfzorg.

• Glijmiddel verzacht tijdelijk, maar raakt de oorzaak niet.
• Hormonen voelden als een drempel die ik nog niet over wilde.
• Ik zocht een derde weg, iets tussen "niets doen" en "de medische route" in.

Er moest toch iets bestaan dat ingreep op de oorzaak, zonder dat het als een behandeling voelde?

Omdat het dezelfde technologie is die fysiotherapeuten al jaren gebruiken

Wat ik vond, sloeg aan omdat het niet nieuw en experimenteel was, maar juist bekend. Roodlichttherapie werd voorheen vooral gebruikt bij fysiotherapeuten en dermatologen om de lokale doorbloeding te ondersteunen. Dezelfde gedachte, nu in een discrete vorm voor thuisgebruik.

De Velsia Intieme Wellness Wand combineert drie dingen in een rustig ritueel van ongeveer tien minuten, zo'n drie keer per week:

• Gemaakt van huidvriendelijk medisch silicone, magnetisch oplaadbaar.
• Geen hormonen, geen recept, geen wachtkamer.
• Een bekend principe uit de fysiotherapie, vertaald naar een privé zelfzorgritueel.

Voor het eerst voelde een oplossing niet als een behandeling, maar als tijd voor mezelf.

Omdat vrouwen zoals ik binnen een paar weken iets begonnen te merken

Ik ben van nature sceptisch, dus beloftes zeggen me weinig. Wat me wel over de streep hielp, waren de ervaringen van vrouwen in ongeveer dezelfde situatie als ik. Geen wondermomenten, maar een geleidelijke opbouw.

Wat telkens terugkwam, was dat het een kwestie van volhouden is. Een rustig ritueel dat je een paar weken de tijd geeft, zoals je dat bij elke vorm van zelfzorg zou doen.

• Week 1-2: het ritueel went, veel vrouwen noemen vooral het ontspannen moment voor zichzelf.
• Week 3-4: hier beschrijven vrouwen dat het comfort bij intimiteit voor hen veranderde.
• Resultaten verschillen per persoon en zijn geen belofte, maar wel realistisch qua termijn.

Geen quick fix dus, maar iets waar ik een maand geduld voor over had.

En de reden die me eindelijk overtuigde: ik kon het gewoon rustig proberen

Uiteindelijk was dit de doorslag. Al het andere kon nog zo logisch klinken, ik wilde geen risico nemen met iets dat me ongemakkelijk maakte. Twee dingen namen die drempel weg.

Ten eerste de privacy. De bestelling komt discreet aan, zonder dat er ook maar iets op de verpakking staat. Niemand hoeft er iets van te weten. En ten tweede: als het na dertig dagen niets voor mij zou zijn, kon ik het gewoon terugsturen en mijn geld terugkrijgen. Dan had ik het tenminste geprobeerd in plaats van me blijven afvragen.

• Discrete, neutrale verzending, gratis binnen NL en BE.
• 30 dagen niet-goed-geld-terug, dus proberen kostte me alleen een beetje tijd.
• Een privé ritueel dat je op je eigen moment doet, met of zonder partner.

Precies deze twee dingen maakten dat "ik denk erover na" veranderde in "ik probeer het gewoon".